fbpx

Po sąsiedzku

Co znajduje się w naszym sąsiedztwie? Dokąd możecie wybrać się samochodem lub rowerem? Poniżej znajdziecie kilka propozycji.

SPIS TREŚCI:

Szczawno-Zdrój

Znajduje się tu jedno z najstarszych i najbardziej urokliwych uzdrowisk na Dolnym Śląsku. Pijalnia wód mineralnych i hala spacerowa – pierwsza Pijalnia Wód Mineralnych została wybudowana ok. 1820 roku, była obszerną halą, pośrodku której znajdowała się głębiej umieszczona studnia, otoczona drewnianą barierką. Wodę mineralną pobierano za pomocą szklanego czerpaka, umocowanego na długim kiju. Pijalnię połączono arkadowym przejściem z Halą Spacerową. 

Wśród sanatoriów można wymienić kilka obiektów: Dom Zdrojowy, Sanatorium Młynarz,

Sanatorium Pionier, Sanatorium Uzdrowiskowe Azalia, Sanatorium Korona Piastowska,

Sanatorium Dąbrówka, Sanatorium Uzdrowiskowe Zacisze, Uzdrowisko Szczawno-Jedlina

S.A., Centrum Rehabilitacji i Balneologii.

 

Ze Szczawna prowadzą szlaki m.in. na Chełmiec (851 m) – drugi co do wysokości szczyt Gór Wałbrzyskich. Na wierzchołku znajduje się wieża widokowa. Góruje ponad Kotliną Wałbrzyską, między Wałbrzychem, Boguszowem a Szczawnem Zdrój.

Zobacz koniecznie te miejsca

Jest pierwowzorem Grand Hotelu w Sopocie. Najokazalszy budynek w Szczawnie – Zdroju, jedno z piękniejszych sanatoriów w kraju. Budynek powstał w latach 1909-10. W czasach jego budowy znany był pod nazwą Śląski Dwór.

To wręcz wymarzone miejsce na chwilę relaksu. Park Szwedzki i Park Zdrojowy charakteryzują się bujną roślinnością, bardzo pięknymi alejami, kwiatowymi rabatami i starannie zaaranżowanymi obszarami wypoczynku. Dorośli z pewnością docenią różnorodność roślinną i bliskość pijalni wód mineralnych, a dzieci spędzą czas na wyjątkowo ciekawych placach zabaw.

Lubomin, Stare Bogaczowice

 

Warto wspiąć się na Trójgarb, który wznosi się na wysokość 778 m. To charakterystyczny szczyt, na którym po trwającej 1,5 roku budowie w 2018 roku otworzono jedną z najwyższych w Sudetach, wysoką na 27,5 m wieżę widokową. Trasa prowadząca na górę jest dość krótka i niewymagająca, więc poradzą sobie z nią nawet rodziny z dziećmi. W zależności od tego, który szlak wybierzecie, wejście za Trójgarb zajmie Wam 1-2 godziny.

 

Znajduje się tu też wieża widokowa, z której można podziwiać okoliczne góry i lasy.

 
Wałbrzych
Jeżeli trasa Waszej podróży przecina okolice Wałbrzycha, rozważcie kilkugodzinne zwiedzanie Zamku Książ i spacer po terenach do niego przylegających.
Zapewniamy – nie zawiedziecie się.
 

Zamek Książ

to największy dolnośląski zamek i trzeci pod względem wielkości w Polsce – to majestatyczna budowla, która wywiera niezapomniane wrażenie swoją monumentalnością, zróżnicowaną architekturą i bajkowym położeniem w sercu Książańskiego Parku Krajobrazowego. Zamek był wielokrotnie niszczony, odbudowywany i przebudowywany. Na przestrzeni dziejów należał do wielu właścicieli, a największy wpływ na dzisiejszy jego wygląd miała panująca tu rodzina Hochbergów. 

Początki Książa datowane są na koniec XIII w. Zbudowany został przez Bolka I Surowego, pochodzącego z polskiego rodu budowniczych zamków śląskich – Piastów Świdnicko-Jaworskich. W XIV w. przeszedł na własność rodów rycerskich. Potem przez ponad cztery wieki był we władaniu rodu Hochbergów do czasu konfiskaty przez władze III Rzeszy. Za panowania wspomnianego rodu budowla przeobraziła się z zamku obronnego w jedną z piękniejszych w tej części Europy rezydencji. W XVII w. zostały rozebrane mury zamkowe, a na ich miejscu powstały ogrody tarasowe. W XVIII w. w ramach rozbudowy barokowej powstała frontowa część zamku wraz z najpiękniejszą w zamku salą Maksymiliana. Wybudowane zostały wówczas także oficyny na przedzamczu oraz okazały budynek bramny, w którym mieściła się słynna biblioteka Hochbergów. Ostateczny kształt zamek otrzymał w trakcie drugiej przebudowy na początku XX w. Powstało wówczas skrzydło zachodnie z dwoma wieżami oraz skrzydło północne. Niesprzyjające dla Książa okoliczności polityczne takie jak I wojna światowa, kryzys gospodarczy, a także problemy osobiste Hochbergów nie pozwoliły na dokończenie przebudowy i przyczyniły się do krachu finansowego rodziny Hochbergów.  Musieli oni opuścić zamek, a Książ został przejęty przez państwo niemieckie. Podczas II wojny światowej w wyniku adaptacji zamku na kwaterę wojenną jego cześć została w drastyczny sposób zniszczona, a wyposażenie wywieziono.

W latach 1945-6 w Książu stacjonowały wojska radzieckie, które dalej dewastowały obiekt. Rozgrabione zostały również wspaniałe zbiory Książańskiej Biblioteki Majorackiej, która liczyła ponad 64 tys. tomów. Prawdopodobnie większość egzemplarzy została wywieziona na teren ówczesnego ZSRR. W latach powojennych zamek jeszcze długo ulegał dewastacji, plądrowany przez okolicznych szabrowników. Dopiero w latach 70-tych rozpoczęto tu pierwsze prace remontowe. 

Z Książem związanych jest wiele niezwykłych osobistości. Za najwybitniejszego przedstawiciela rodu Hochbergów uważa się Jana Henryka XI. Nie tylko powiększył majątek książański o kolejne wsie i miejscowości, doprowadził również do rozkwitu przemysłu w regionie. Znacznie wyprzedził swoją epokę, wspierał organizacje socjalne, parafie (bez względu na wyznanie), szkoły. Wprowadził zabezpieczenie socjalne dla urzędników i robotników w postaci kas min. Emerytalnej i chorobowej. Przemiany te posłużyły później Bismarckowi za wzorzec dla jego ustawodawstwa socjalnego.

W szczególny sposób w jego historii zapisała się ostatnia arystokratyczna właścicielka zamku – Księżna Daisy – Angielka, Żona Jana Henryka XV, słynąca z wielkiej urody, wąskiej talii, ciętego języka i niezwykle interesującego życiorysu.

Zainteresowanie budzi również druga żona Jana Henryka XV- Klotylda. Młodsza o ponad 30 lat hiszpańska arystokratka poślubiła Księcia Pszczyńskiego w roku 1926, dwa lata po jego rozwodzie z Daisy. Klotylda jest bohaterką skandalu w rodzinie Hochbergów – kilka lat po ślubie z Janem Henrykiem na światło dzienne wyszedł jej romans z najmłodszym pasierbem, Bolko. Po ujawnieniu tej tajemnicy Jan Henryk XV rozwiódł się z Klotyldą, jednocześnie, by uporządkować sprawy, nakazał swemu synowi niezwłocznie poślubienie byłej macochy.

Dziś zamek nadal skrywa wspomnienia o ludziach, wydarzeniach, miejscach, utrwalonych w przekazach pisanych i ikonograficznych, a nawet w… legendach. Historia Księża to niezwykła opowieść, czasem wspaniała i zachwycającą, niestety nierzadko również tragiczna i wprowadzająca w głęboką refleksję.

Naprawdę warto o niej posłuchać podczas zwiedzania kompleksu. 

Gdy w 1942 r. nasiliły się alianckie naloty bombowe, Hitler podjął decyzję o budowie swojej nowej kwatery głównej. Wybór lokalizacji padł na Dolny Śląsk, bardzo długo uważany za rejon bezpieczny, gdyż do 1943 r był poza działaniami militarnymi. W dodatku na tym obszarze zostało zlokalizowanych wiele zakładów kluczowych dla niemieckiego przemysłu. Wszystkie te czynniki sprawiły, że to właśnie tutaj powstał projekt utworzenia potężnych bunkrów i budowli podziemnych wydrążonych w Górach Sowich, a na Zamku Książ samej głównej kwatery Hitlera, która miała stać się siedzibą Ministerstwa Spraw Zagranicznych III Rzeszy. Zamierzanie utworzenia ogromnych podziemnych budowli otrzymało kryptonim „Riese” (z niem. Olbrzym) i jest uważane dzisiaj za największy projekt górniczo-budowlany hitlerowskich Niemiec. Koordynowaniem tych prac zajmowała się początkowo Śląska Wspólnota Przemysłowa, jednak zbyt wolny ich postęp sprawił, że już na przełomie marca i kwietnia 1944 roku nadzór nad budową przejęła paramilitarna Organizacja TODT. Ponieważ do realizacji tak wielkiego przedsięwzięcia niezbędne były duże nakłady siły roboczej, dla przyspieszenia prac wykorzystano więźniów obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Riese stało się przyczyną i tłem dla ogromnego nieszczęścia ludzkiego: na plac budowy w Książu zostało skierowanych tysiące ludzi, którzy pracowali w nieludzkich warunkach i ponad siły. 

Przedsięwzięcie budowlane o takim rozmachu wymagało także dużych nakładów finansowych. Była to najkosztowniejsza budowa obiektów strategicznych ówczesnych Niemiec. Wedle danych z września 1944 produkcja tych schronów miała pochłonąć 150 mln marek. Na projekt Riese zużyto więcej betonu niż przyznano w tym czasie na budowę schronów przeciwlotniczych dla ludności cywilnej.

Pod zamkiem wydrążone zostały podziemia na głębokości 15 i 50 metrów. Projekt schronu przeciwlotniczego pod Książem uwzględniał pokonanie 35-metrowej wysokości pomiędzy przejściem podziemnym na poziomie tarasów południowych a zasadniczym poziomem podziemi. Dlatego też niezbędne było wykonanie szybu komunikacyjnego o takiej wysokości. W tym celu zrobiono wykop na Dziedzińcu honorowym o głębokości około 50 m. W górnej części miał on 25 m długości i 19 m szerokości. W szybie umiejscowiona miała zostać duża winda (prawdopodobnie mieszcząca samochód osobowy). Przez kilkanaście lat po wojnie wykop przed zamkiem pozostawał w takim stanie jak w chwili zaprzestania robót. Dopiero na początku lat 60- tych podjęto decyzję o jego zasypaniu.

Prace związane z drążeniem podziemi pod zamkiem zostały wykonane tylko w części. Przed wkroczeniem Armii Czerwonej wiele podziemnych konstrukcji zostało zniszczonych, a tunele do nich prowadzące zostały zamaskowane albo nawet wysadzone. Badacze zajmujący się tą tematyką do dziś dyskutują nad przeznaczeniem podziemi w Książu. Być może miały być to schrony dla Fuhrera i jego najbliższych, laboratoria chemiczne lub biologiczne. Zakłada się, że to co znamy obecnie, jest tylko częścią całości podziemi. Świadczy o tym czas trwania budowy, a także zainwestowanie siły i nakłady.

Dziś sama powierzchnia znanych nam podziemi wynosi 3000 metrów kwadratowych. Według historyków prawdopodobnie w zamaskowanych korytarzach ukryte zostały cenne depozyty zamkowe i muzealne, które zaginęły w wojennej zawierusze. Podejrzewa się, że może to być również ważne miejsce pamięci historycznej i znajdują się tam masowe mogiły pracujących tu więźniów

Jelenia Góra

To urokliwe miasteczko umiejscowione w objęciach przepięknych gór. Malowniczo położone w Kotlinie Jeleniogórskiej, od tal przyciąga turystów swoimi zielonymi wzgórzami, przepiękną architekturą i czystym powietrzem. Spacerując po jego uliczkach i zaglądając do sklepików i kawiarni już w kilka chwil zrozumiecie, dlaczego to miasto cieszy się niesłabnącą popularnością.

Zobaczcie koniecznie:

Rynek w Jeleniej Górze zachował swój oryginalny średniowieczny układ urbanistyczny. Znajdują się tu piękne, odrestaurowane kamienice i ratusz, które tworzą niepowtarzalny klimat. Znajdziecie tu m.in.: barokowy ratusz, który jest jednym z symboli miasta, przyciągający uwagę kościół pw. św. Erazma i Pankracego, a także wiele urokliwych kawiarni i restauracji.

jest uznawany za jeden z najpiękniejszych w regionie. Zlokalizowany na terenie historycznej cytadeli, harmonijnie łączy bogactwo przyrody z elementami zabytkowymi, tworząc niepowtarzalne miejsce rekreacji i wypoczynku dla mieszkańców oraz turystów. Pierwotnie, teren Cytadeli pełnił funkcję fortyfikacji obronnych, a jego historia sięga XVIII wieku. Współcześnie, dzięki starannym zabiegom renowacyjnym, park odzyskał swoje dawne piękno, a jednocześnie został dostosowany do potrzeb przybywających tu turystów.

Budowla w założeniu miała być pełnić funkcję dworu myśliwskiego, jednak za panowania Bolka II, koło 1355 r, została zastąpiona warownią. Twierdza, mimo niewielkich rozmiarów, pozostawała bardzo trudna do zdobycia ze względu na swoje umieszczenie w górzystym terenie. Od 31 sierpnia 1675 roku (kiedy to trafił ją piorun) budowla stopniowo popadała w ruinę.

Według legendy, zobaczyć można tu niekiedy ducha rycerza który stracił życie, próbując konno objechać zamek, by zdobyć rękę tak pięknej, jaki i bezwzględnej księżniczki Kunegundy. 

Karpacz

Karpacz jest atrakcyjnym miejscem turystycznym położonym w polskich Karkonoszach, przyciągającym turystów zarówno w okresie letnim, jak i zimowym. Miasto słynie z przepięknych krajobrazów, górskich szlaków, a także popularnych stoków narciarskich, które przyciągają zarówno amatorów, jak i zapalonych narciarzy. W centrum Karpacza znajdują się liczne restauracje, kawiarnie i sklepy z pamiątkami, które zapewniają wygodę i różnorodność dla odwiedzających. Charakterystycznym punktem jest Śnieżka, najwyższy szczyt Karkonoszy, który można zdobyć pieszymi szlakami lub koleją linową. Przyjazna atmosfera, czyste powietrze i liczne możliwości aktywnego wypoczynku sprawiają, że Karpacz jest popularnym celem zarówno dla rodzin, jak i miłośników przyrody i sportów górskich.

Jest unikalnym i niezwykle cenionym zabytkiem architektury sakralnej w Polsce. Zbudowana została w początkach XIII wieku w Norwegii, na terenach należących do miejscowości Vang. W latach 1841-1843, dzięki staraniom Josefa Święcickiego, niemieckiego architekta i inspektora budowlanego, została przeniesiona do Jeleniej Góry. Przeniesienie świątyni miało na celu zachowanie tego cennego obiektu i ochronę go przed zniszczeniem. W Jeleniej Górze Wang stała się integralną częścią lokalnej historii i kultury.

Góra Śnieżka leży na granicy polsko-czeskiej w Sudetach Zachodnich. Wysokość szczytu wynosi około 1603 metry nad poziomem morza, co czyni go najwyższym punktem w Polsce. Jest to również drugi co do wysokości szczyt w Czechach. Znajdując się na granicy pomiędzy Polską a Czechami, Góra Śnieżka często poddawana jest zmiennym warunkom pogodowym. Na szczycie może być chłodno nawet latem, a w okresie zimowym jest to popularny obszar do uprawiania sportów zimowych ze względu na obfitość śniegu i możliwości narciarskie.

Szczyt Góry Śnieżki w większości jest pokryty pięknymi łąkami górskimi oraz karkonoskimi hale. Jest także wiele endemicznych gatunków roślin, które przystosowały się do surowego klimatu górskiego. Zbocza góry porastają lasy, a na wyższych partiach występuje tundra górska.

Na szczycie Góry Śnieżki znajduje się charakterystyczna kamienna wieża widokowa, z której można podziwiać zapierające dech w piersiach panoramy. Na szczycie zbudowano także kaplicę św. Wawrzyńca, która jest jednym z symboli tego miejsca.

Dla bardziej zaawansowanych turystów, Góra Śnieżka oferuje możliwość wspinaczki oraz różnorodne trasy trekkingowe. Jest to jedno z najważniejszych miejsc dla miłośników górskich wędrówek w Polsce.

Cały masyw Karkonoszy, w tym Góra Śnieżka, został objęty ochroną jako Karkonoski Park Narodowy. Jest to obszar unikalny pod względem przyrodniczym, dlatego też konieczne jest zachowanie go w nienaruszonym stanie dla przyszłych pokoleń.

Jest to ciekawe miejsce dla dzieci i dorosłych, w którym eksponowane są bogate i różnorodne kolekcje historycznych zabawek, przedstawiające ewolucję rozrywki dziecięcej na przestrzeni lat. Muzeum zadbało o staranne opisanie każdej kolekcji, wykorzystując odpowiednie narzędzia edukacyjne, takie jak panele informacyjne czy audioprzewodniki. Dzięki temu odwiedzający mogą zgłębić historię i kontekst każdego eksponatu, a także poznać techniki produkcji i materiały używane do tworzenia zabawek.
Dodatkowo organizowane są tu interaktywne warsztaty i zajęcia dla dzieci, które pozwalają na aktywny udział w poznawaniu tradycji zabawek oraz rozwijanie kreatywności i zdolności manualnych.